منطقه آزاد

سلام بارون

Sun, 30 Oct 2011 11:53:00 GMT

دخترک عاشق بارون بود ... انگار بارون تجلي ار احساس درون او بود که شهر بي ستاره

را مي شست ...

سلام بارون ! چه قدر منو تو شبيه هميم ! چه قدر دلم برات تنگ شده بود تو بوي خدا رو ميدي ...

آدم هاي خاکستري زير بارون خيس مي شدند او با خودش فکر مي کرد که بارون داره آدم ها رو زير بارش

شديدش غسل مي ده ...

زمين پاک شد ! آسمون پاک شد ! گناه هاي آدم ها هم داره پاک ميشه ....

مثل هميشه موقع بارش بارون شروع کرد به دعا کردن : خدا مگه نگفتي موقع بارش بارون وقت دعاست مگه نگفتي

دعا مستجابه ! مگه نگفتي شما منو صدا کنيد من جواب ميدم ... منم اينجا از توي اين شهر شلوغ زير اين آسمون

که داره مي باره از بين آدم هاي خاکستري دارم با تو درد دل مي کنم ، نگاهي به آدم هاي اطرافش کرد انگار

مي خواست با زبون بي زبوني يه چيزي به خدا بگه...

خدا اگه تو نااميدم کني کجا برم اي تنها اميدم .....................................................................................

..............................................................................................................................................

خدايا چه قدر تو مهربوني ، رحمت مي باروني ، انگار داشت نفس مي کشيد ، حالا ديگه اشک هاش با بارون يکي شده بود

دستاشو باز کرد با شيطنت نگاهي به آسمون

کرد : خدايا دوست دارم !

خون دل

Tue, 11 Oct 2011 20:06:00 GMT

هر چي بهش مي گم بگو سکوت مي کنه ... هر چي اين قلمو مي دم دستش مي گم بنويس ، نمي نويسه

آخه چت شده ؟ چرا حرف نمي زني ...من که مي دونم ديگه داري لبريز مي شي ... آخه چرا ؟...

باشه تو ننويس ، نگو ... خودم مي نويسم ...اصلا خودم بد عادتت کردم هر موقع عشقت بکشه

مي نويسي هر موقع هم که نه مثل همين الان سر به سر من مي گذاري ... آخه نوشته اي که دل توش حرف

نزنه به چه دردي مي خوره ... مي دونم ! مي شناسمت هر موقع از زمين و آسمون برات بباره به جاي اينکه بگي

سکوت مي کني ، من که مي دونم چي کشيدي ، پس چرا ؟... حالا ما شديم نامحرم ... تو نگو ، خودم مي نويسم

قلمو مي گيرم تو دستم ، نوک قلمو مي گذارم روي سپيدي کاغذ ، با خودم مي گم چه قدر پاکه ...

يه دفعه تو ميتپي ... انگار تو تمام وجودم داري جريان پيدا مي کني ، حس مي کنم کم کم دارم تو ميشم ...

دوري اما اينجايي هر موقع صدات کردم دست روي سرم کشيدي ... آخه قربونت بشم يه قدري هم ملاحظه ي

اين دل کن ... تحملم حدي داره ...

نگاهم به کاغذ مي افته ، رنگ خون به خودش گرفته ... انگار خون دلم از قلبم توي دستام جاري

شده و از دستم توي قلم رفته و از قلم روي کاغذ سر خورده ... مي دونستم بالاخره حرف مي زني ، مي دونستم اينجا

رو هم ...

خون دلت مبارک ...

من تن فروش نيستم !

Tue, 02 Aug 2011 23:24:00 GMT

ماه مبارک رمضان ، گرماي بعدازظهر يک روز بلند تابستاني و متروي شلوغ تهران ، دخترک ميون جمعيت به سختي کوله بارشو جا به جا مي کرد ،جمعيت رو مي شکافت و جلو مي اومد...
منم بين جمعيت با نگاهم او رو تعقيب مي کردم که چه طور با حوصله گليم خودشو از آب بيرون مي کشه ، 500 تومن 500 تومن يعني تا آخر ماه چند تا 500 تومن مي شه ؟ 10 تا 100تا 1000 تا ؟؟؟يعني ارزش اين همه غرق ريختن داره ... آبروش چي مي شه مگه اون جوون نيست مگه مثل منو امثال من آرزو نداره ...خانم ها ؛ دستگيره دارم خانم ها سفره دارم براي افطارياتون ... خانم ها ؛هسته گير آلبالو دارم خانم ها خيلي راحته سرعت کارتون ميره بالا .... همين جوري مي گفت و مي اومد جلو ... محو اش شده بودم انگار مي خواستم داستان زندگي اشو بنويسم ، نمي دونم چرا اما دلم مي خواست براش يه کاري کنم ....يه خانم مسن با صداي بلند خطاب به دخترک گفت : ايستگاه طرشت دارند فروشنده ها رو مي گيرند اونجا پياده نشو ... تو دلم گفتم خوب دارند به مملکت سرو سامون ميدن ، اين جوري که نمي شه هر کي يه سري بار و بنديل به خودش ببنده بياره تو مترو بفروشه ...دخترک تا صداي خانم مسن رو شنيد انگار سر دردو دلش باز شد با صداي بلندو خسته اش شروع کرد به گفتن : عيبي نداره بگذار بگيرند بگذار به اندازه ي موهاي سرم ازم تعهد بگيرن ، آخه چي کار کنم برم توي خيابون ها تن فروشي کنم ؟ بابام 65 سالشه مريضه مادرمم از کار افتاده است دارم خرج پدر و مادرمو در ميارم برم کار حروم کنم ؟ پول پيش اجاره ي مغازه ندارم ...ميرم خونه مردم کارگري پسرصابخونه مي کشدم کنار که بهت چک سفيد مي دم تو فقط ... ميرم سرکار مدير شرکت مي گه ...مگه اينجا شهر مسلمونا نيست اينجا از کافرستون هم بدتره !تا زن راضي نباشه کسي بهش دست نمي زنه ... مترو براي من از همه جا امن تره ... مي گفت و مي رفت ... حرف هاش مثل سيلي تو صورتم خورد ... همه جمعيت انگار سيلي خورده بودن و سکوت بين جمعيت ميانه داري مي کرد ...تموم راه حرف هاش تو ذهنم تکرار مي شد ...با خودم مي گفتم خدايا پس کي مي خوايم دست به کار بشيم آخه چرا انقدر دوريم از خودمون به خودمون ... مگه ما مثل هم نيستيم مگه ما آدم نيستيم ؟...

تو بيا

Sun, 26 Jun 2011 11:53:00 GMT

هواي شهر آلوده بود ، دير زماني بود که خدا را گم کرده بود ، کوله بارش هم عجيب سنگين شده بود ، ديگر

شانه هاي نحيف اش طاقت اين همه گناه را نداشت ، به سختي نفس مي کشيد ...

کم کم داشت رنگ بوي جماعت هزار رنگ دنيا را به خود مي گرفت ، ديگر توان شنا کردن خلاف سيل جمعيت شهر

را نداشت ، او را مي بردند ، اسير شده بود ...

اشک مي ريخت ناله مي زد که مرا با شما کاري نيست ...مقصد من جاي ديگري است ، درست آن طرف ها آن مقابل

که مرا از آن دور مي کنيد ؛ يکي منتظرم ايستاده است او چشم به را دوخته ؛ منتظر من است ، که من از راه برسم

نمي دانست چه کند ، فقط مي ديد که دارد دور مي شود دور خيلي دور ...

در گيرودار کش مکش هايش ناگهان صداي مهرباني ( چه صداي مهرباني ...) در پيکره ي روحش طنين انداز شد ؛

که کجا چنين شتابان ؟! به سوي من بيا ، بيا که من مشتاق ديدار توام

بيا که بال هاي بسته ات را خواهم گشود ، بيا که نوبت پروازت رسيده است ... بيا که امشب آسمان را نورباران

خواهم کرد ... با تمام تکه هاي قلب شکسته ات با تمام دردها و رنج هاي نگفته ات بيا ...

بيا که دير زماني است آغوش براي تو گشوده ام ...

روزهاي عاشقي

Fri, 03 Jun 2011 00:00:00 GMT

اتل متل يه قصه ، قصه ي روزهاي عشق

اونهايي که پريدند به جبهه ها رسيدند

حق و عليه باطل با دستاشون کوبيدن

توپ و تانک و مسلسل وسيله ي عاشقي تو جبهه هاي ما بود

هر شب ميون سنگر نماز شب برپا بود

خشاب چهل تايي مون آماده ي هدف بود

بوي گل ياس و سرخ روي لباسامون بود

گردو غبار جبهه واکس هاي کفشامون بود<** ادامه مطلب ... **>

پنيرونون خشک هم غذاي سفرمون بود

راستي چه روزهايي بود حال و هواي جبهه

غروب تنگ جمعه دل همه مي گيره

عاشق مي گه : خدايا ! علي شدن چه سخته

حيدري ها که رفتند تنها منو گذاشتند

نعشمو روي اين خاک گذاشتنو دويدند

به من مي گن جنازه !

راستي که حرف حقه !

وقتي که بي خدايي ، تنها و با گناهي

بايد بري بميري چون نورشو نديدي

دلم شده سياهي روي شب و من بردم از رنگ بي خدايي

بند دلم اسيره ، اسير بند دنيا

زندگي توي دنيا چه قدر دردآفرينه

آدم بي قرارم ، اگرچه در گناهم

سر به تنم نباشه ، اگر نباشم عاشق

***پا وبلاگي : اين شعر رو 10 سال پيش نوشته بودم :) يه دفعه يادش افتادم ....

در آغوش خدا

Sun, 24 Apr 2011 20:46:00 GMT

روزگاري است که در کوي تو مهمان شده ام

شايدم قصه دل تنگي من با عث شد که سر کوي تو بي تاب شوم

شايدم آن لحظه که تنها بودم دل تو در طپش ثانيه هايم جاري بود ...

من نمي دانم که چگونه به در خانه تو آمده ام ولي اي عشق بدان کار خودم نيست به دست

من همان کودک مشتاق هدايت بودم تو خودت د ام برايم چيدي

تو خودت دانه مهر و احساس سر راهم مي چيدي ،

من نمي دانستم که پس پنجره ها هم شايد قاصدک غرق نگاهي بشود .

من نمي دانستم که زمين هم شايد گاهي محتاج عبادت بشود

من همان کودک سرشار از شوق به در باغ حيات ، نغمه ها مي خواندم تو صدايم کردي !

تو مرا مي خواندي من نگه مي کردم ...

دلم از شوق تو پرواز کنان به در کعبه عشقت مي رفت ...

من طوافي کردم تو خدايش بودي ...

اي خدا مي داني ! دل من دل تنگ است ، اي خدا مي داني ! شاپرک مي ترسد ....

اي خدا با من باش !

اي خدا لحظه اي آغوشت را غرق احساس بکن و شبي من را هم مست ادراک بکن ...

خواهر برادري اين نيست !

Sat, 16 Apr 2011 03:43:00 GMT

اشک

تازه از شلمچه برگشته بوديم ... دخترک با اون چهره معصوم و کاملا دخترونه اش مثل ابر بهار اشک مي ريخت ، ديدم با تلفن همراهش صحبت مي کنه و اشک مي ريزه ، همسفرمون بود اما رفيق نبوديم ، تنها اومده بود ،تو مناطق هم همراه منو دوستام مي اومد از بچه ها خوشش اومده بود و مي خواست تو جمع ما باشه ، ما هم حرفي نداشتيم ، منم کم و بيش حواسم بهش بود که از ما عقب نيفتده ... چند سالي از من کوچک تر بود ، مي ديدم چه طور اشک مي ريزه دو دل بودم که برم کنارش يا نه . دلمو زدم به دريا کنارش نشستم ، اشک مي ريخت ...چي شده عزيزم چرا گريه مي کني ؟حدس ميزدم چي شده ،اما چهره اش معصوم تر اين حرفا بود ، فقط اشک مي ريخت ، بهش گفتم : چي بهت گفته ؟،باهات قهر کرده ؟ گريه اش بيشتر شد آروم سرشو خم کرد به نشانه ي اين که بله ... دور و برمون شلوغ بود همه کنجکاو شده بودن تا بفهمن چي شده ، به دوستام اشاره دادم که سوال نکنيد و بريد ...

دل شکسته

رفتيم يه گوشه بهش گفتم مي تونم کمک کنم ، من با بچه هاي زيادي در مورد اين جور مسائل صحبت کردم ،خجالت مي کشيد حرف بزنه ،سرشو پايين گرفته بود ، باهاش حرف زدم و مطمئنش کردم که مشکلشو حل مي کنم ، گفت و گفت اشک ريخت و گفت ، خيلي مشکلات داشت چه داخل خانواده چه بيرون ... همه نوع مدلي شنيده بودم الا اين مدلي البته بعدعيد يکي ديگه هم مشابه اين مسئله رو برام تعريف کرد ، واقعا دردناک بود ، آخرش بغلم کرد منم بغلش کردم محکم منو گرفته بود و اشک مي ريخت ، شونه هام خيس شده بود ،خيلي وقت بود که تو آغوش کسي گريه نکرده بود شايد سال ها ... دلش شکسته بود و مي باريد ...تا نيمه هاي شب حرف مي زديم ...

مي فهمي چي مي گي ؟!

اگر مي خواي با کسي رفيق بشي خوب برو رفيق شو ! { به اميد خدا يه نوشته در اين مورد خواهم نوشت } ، چرا کلمه ي خواهر و برادر رو مياري وسط ! چرا اسم رابطه رو مي گذاري خواهر برادري ؟ به خدا آدمي که مي گه ما دوستيم به تو شرف داره چون اکثرشون قصد ازدواج دارن ... اينم مدل جديدشه ... اين بنده خدا هم گرفتار رابطه به اصطلاح خواهر برادري شده بود ، پسره خيلي کار بلد بود ديده دخترک اهل اين رفاقت ها نيست ، متقاعدش کرده بود که خواهر برادر بودن که عيبي نداره و بعد رابطه شروع شده بود ... اول فقط در حد درد و دل هاي تلفني ، بعد بيرون رفتن ، بعد به بهانه بيرون رفتن سوار موتور شدن ...بعد دست همو گرفتن ... بعد سر رو ... بعد ... بعد ... بعد من تو رو نمي خوام ، تو فقط خواهرمي ، من دارم زن مي گيرم ...فقط خدا بهش رحم کرده بود که اتفاق بدي براش نيافتاده بود ... خدا خيلي دوسش داشت ...همه چي کم کم شروع مي شه يهو چشم باز مي کني مي بيني تو لجن داري دست و پا مي زني ، يه دفعه مي بيني گرفتار يکي شدي که نه باهاش مي توني ازدواج کني نه به درد هم مي خوريد ... تو مي موني و يه دل که فقط وابسته شده ... و يه عالمه خسارت عاطفي ، مادي ، معنوي ...

پا وبلاگي : نمي تونستم خيلي از مسائل رو بنويسم ... بارها صفحه رو پاک کردم و سريسته تر نوشتم . بين همه درسايي که از اين ماجرا گرفتم يه مسئله اي آرومم کرد و اون اينه که تا زمانيکه آدم خدا رو داره ممکنه از خدا دور بشه... اما خدا نمي گذاره يه عده طعمه اش کنند ، ببرنش ... خدا هر چي هم که باشه نگه اش مي داره ...